Skip to content

Pech of gewoon pech Pech?…

October 7, 2004

Vandaag was echt een dag om over naar huis te schrijven, al zouk ik het vandaag niet doen want dan komt ie toch niet aan..
Het begon vanmorgen, gejakker gehaast en alles liep niet zoals het zou moeten lopen, kids onderweg naar school, ik spring op de fiets begint het te plensen, terug naar binnen regen jas zoeken en hup weer op de fiets waar ik na 5 minuten mijn muziek al niet meer hoorde omdat de batterij van mijn mp3 speler leeg was)-: Op mijn werk verliep alles nog wel gladjes totdat ik besefte dat ik dingen vergeten was in mijn gehaast, geen spoor beschrijving en mijn Veldhuis en Kemper cd lag nog thuis*ik wilde graag een bewijs van echtheid door middel van een handtekening van de mannen*. Tussen de middag kon ik de jongens niet bereiken en hele scenario’s speelde door mijn hoofd heen* enge dingen en de gedachten om op staande voet ontslag te nemen had ik ook al genomen, want tja kinderen horen geen sleutelkinderen te zijn ook niet tussen de middag* om 1 uur dacht ik meteen weer*vreemd als het klinkt* zo die zitten nu weer veilig op school…. Om 4 uur toch maar even aan John gevraagd of ie wilde bellen als is thuis was*voor de zekerheid*. Half 5 zou mijn dag eindigen omdat ik uitgenodigd was door mijn vriendinnetje Margot voor een avondje Veldhuis en Kemper. Ik pak de fiets en bedenk me net op tijd…ow ik heb nog een bossie bloemen voor Margootje… 16:46 stap ik netjes op de trein naar Groningen, waar ik netjes op tijd de trein van Zwolle binnen stap…… In Zwolle stap ik uit voor mijn overstap maar ik ben met xc3xa9xc3xa9n been de trein nog niet uit of ik zie hem voor mijn neus wegrijden…..GODVERDOMME!!*dit was nog aardig netjes in de reeks die later nog volgde(-:* Bellen hierheen en bellen daarheen en de beslissing was snel gemaakt, Enschede zou ik niet meer halen voor 8 uur, dus hup terug naar Groningen dan maar, na die gedachten was ook mijn batterij leeg en nog net kon ik xc3xa9xc3xa9n sms-versturen met de mededeling dat ik terug zou komen en of ze me in Zuidbroek wilde halen, want tja geen licht op de fiets en koud enzo…. zo’n 1,5 uur later sta ik dan eindelijk op het koude peron van Zuidbroek maar geen familie*dus weer heb ik even tot de heer gebeden(-;*om vervolgens maar op mijn fiets te stappen om door de donkere onverlichte polder te scrossen, opeens schrik ik en hup ja hoor….mijn rem schiet los*ik schrik me wezenloos en zekers aangezien de andere al losgeschoten was een paar dagen geleden* ik spring behendig in het donker op de grond en weer heb ik een wees gegroetje uitgesproken, na wat geschor en een stukje lopen heb ik hem weer vast…. en kan eindelijk naar huis fietsen, koud en verschrikkelijk sjago kom ik thuis. En nu ben ik dood, doodmoe van het hele gebeuren van deze dag en volgend jaar sla ik 7 oktober over…..ik blijf dan in bed met de gordijnen dicht en de telefoon uit. Morgen fris en fruitig weer op en weer klaar voor de volgende dag!

From → Uncategorized

5 Comments
  1. Tja…. wat moet je daar nog aan toevoegen…..

  2. ((((Chelle)))))

  3. Gisteravond bij Papaul was Wim te gast , erg aangrijpend .
    Heb je dat ook gezien ?

  4. Swanique* permalink

    hxc3xa8, verdorie….en je had je er zxc3xb3 op verheugd!! Vervelend voor je, meis….knuf!

  5. Dat is echt vreselijke pech hebben. Jammer dat het niet door is gegaan. 😕

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: