Skip to content

Lekker Weekend

September 25, 2007

Zaterdag rond 12 uur vertrokken we richting Amsterdam, de planning was om rond die tijd in Amsterdam te zijn maar na een week hard werken was het toch wel even tijd voor een rustig zaterdagochtend momentje, lekker.De eerste stop was nichtje Moniek en haar geliefde die een huisje betrokken in Amsterdam Noord, effe tutten om daarna snel door te rijden naar de ndsm pont om richting stad te vertrekken, wat een drukte aangezien er aan de noord kant een festival gaande was. De auto konden we nog mooi kwijt, binnen no time waren we op de plek des bestemming…Het Hendrik Jonkerplein waar eetcafe het Blaauwhooft zijn 12,5jarig jubileum vierde met een buiten optreden van jaja de band Zijlstra, aangezien er op hun laatste cd een lied staat ter ere aan het Hendrik Jonkerplein*hun stamplek*was het wel even the place to be. Ik miste alleen xc3xa9xc3xa9n iemand die er ook gewoon bij had moeten zijn….vriendinnetje Petra, mijn gedachten gingen terug naar een koninginnedag een paar jaar geleden, wat hadden we genoten in het Blaauwhooft. Er werd buiten eerst wat gereperteerd, dus wat te drinken….een wijntje mocht ik die dag van mezelf. Om kwart voor 6/6uur begonnen de mannen met hun echte optreden, we besloten plaats te nemen op de grond voor alle terras stoelen….. En toen ineens stond ze daar….Petraaaaaaa! E-mo ik moest even een traantje wegpinken, wat vond ik dat leuk! Dit was even ons moment.Tussen de sets door genoten we van heerlijke broodjes gehaktbal en andijvie stampot, wat een genot!Helaas kwam er aan het onverwachte bezoek van Petra een einde, ze genoot nog even van Tatoo Lucie en vertrok weer*met Marco* richting Markelo… uitgezwaaid door de klanken van Het Hendrik Jonkerplein… Daarna werd het opstapje naar het podium verwijderd, de heren konden er niet meer af…dat werd verder spelen… en als klap op het jonkerplein werd daar zowaar de good old Stampen en rollen uit de kast getrokken!! Dat was lang geleden, een perfecte afsluiter.De volgende ochtend was het tijd voor de Dam tot Damloop…Een loop met een speciaal tintje maar dat ie dit jaar zo speciaal zou worden had ik niet gedacht….Ik had afsproken met collega Stephanie om dit jaar samen de dam tot dam te volbrengen, we haalden onze nummer bij de Hema op de nieuwedijk*perfect geregeld Maía!! Koffie/thee, bananen, reepjes, drinken enz..*Daarna naar het startvak waar het al warm was, ik loop toch liever bewolkt met 20 graden maar het was zo… We genoten van de eerste klanken en het startschot. De tunnel door, waar het voor het eerst sinds jaren stil bleef, ik probeerde nog te klappen en te joelen maar geen animo…weg kippenvel moment. Vanaf dat moment werd me al duidelijk dat het een zware loop zou worden, warm warm warm. Bij 5 km pakte ik het water en dronk dit…koud koud koud. We liepen gezellig weer door, het werd steeds moeilijker, ik was misselijk geworden door het water, effe rustig en dat rustig werd alsmaar erger…lopen en toen viel me pas op dat erveel gelopen werd, de eerste onwel wording lag langs de kant, dan denk je nog tjeetje nu al…. nog geen kilometer verder de 2e met gillende sirenes, weer een paar kilometer verder een man, languit in de modder lijkbleek, afgeschermd…KUT dacht ik toen en dacht aan Schoorl, de ambulance kon maar moeilijk bij hem komen, lopers werden even stil gezet omdat ie een tunneltje door moest…mijn gedachten dreven weg….waar ben ik mee bezig, wat was ik aan het doen…doorlopen terwijl er iemand langs de kant zijn leven aan zich voorbij ziet komen, ik voelde me belachelijk…. Rustig dribbelde en liep ik weer door, ik had het bloedheet en om mezelf te sparen wilde ik geen tijd meer neerzetten maar wel de boel uitlopen. Zaandam…er loopt een loper voorbij die mij hard raakt aan de zijkant omdat ie erdoor wil*en dit terwijl ik al helemaal rechts liep* KIJK toch uit roep ik uit…en zie hem zo voor me lang op de stoep knallen…kut weer een…we draaien hem om, zetten hem neer, zijn ogen draaien en rollen…geen idee waar hij is. Rode kruis was er snel bij…water water water en toen kwamen bij mij de tranen…wat een klote zooi! Nooit meer! We liepen weer verder…voor de finish wilde ik nog wel een finish filmpje maken want dit zou mijn laatste zijn. *zie tevens de volgende ambulance links door het beeld rijden*Toen ik John en kinderen zag kwamen de tranen weer, ik had aan deze Damloop een zeer naar gevoel over gehouden, dit nooit meer….Thuis gekomen maalde het nog even door…maar nu krabbel ik alweer terug, nog xc3xa9xc3xa9n keer dan volgend jaar, ook wilde ik mijn halve in de wilgen gooien maar ook daar ben ik op terug gekomen…Een bekende van mij zei: 33 op de 35000 mensen valt nog mee en toch vind ik het heel erg veel, zeker als je er al 5 in jouw stukje gezien hebt. Ik hoop op beter, minder warm, weer volgend jaar, aan de organisatie lag het niet aangezien ze zelfs extra waterposten hadden neergezet…TOP!Op naar het volgende uitje…25km mountenbiken…ik heb er zin in!! Vorige week nog een 2,5uur gekanoot((-: Nog nooit gedaan dus was een hele belevening,ook voor mijn schouder spieren((-:

From → Uncategorized

12 Comments
  1. Heee gaaf die filmpjes! Vind je het goed, dat ik een linkje op mijn web-log zet?

  2. Frank permalink

    Bedankt voor je gezelligheid!

    Liefs Linda

  3. helemaal niet geplaatst door Frank. Maar door mij natuurlijk. Mooi filmpje trouwens. Ik kwam de dag erna een heus fototoestel tegen in mijn tas! Ik had hem dus gewoon bij me!! Doos dat ik ben 😉

  4. Dank je!!

  5. leuk om terug te zien!

  6. michelle, denk je nog even aan me? Het is nog steeds niet gelukt namelijk. thanks!!!

  7. Hi Michelle,

    Ik was erg blij met je reactie op mijn blogje. Als zo’n topper als jij het al zwaar vond dan mag ik best trots zijn dat ik het uberhaupt nog heb uitgelopen.
    Jammer dat ik je niet meer getroffen heb in Amsterdam.

    Groetjes,

    Irene

  8. Petra permalink

    Ha meissie!! Ik ben zo blij dat ik zaterdag toch naar het HJP ben gegaan! Het was mooi he! En sorry voor het verprutsen van je eerste filmpje 😉 Die giegel van je er tussen door 😀 Bedankt voor de opname van de HJ-blues… Twas precies het goede moment om weg te gaan.. zo was het goed.. goed genoeg in ieder geval. ik had al meer gezien die avond dan dat ik ‘s morgens gedacht had.

    Ik kreeg de kippevellen toen ik je verhaal las van de DtotD-loop. Brrrr.. misschien is het inderdaad beter als je het volgend jaar gewoon toch loopt. Om niet af te sluiten met deze herinneringen. In ieder geval veel respect dat je het uit gelopen hebt.

    Liefs!

  9. Jaaaaaaaaaaaaaa! volgend jaar weer! That’s my friend! Gelukkig! Gaan we lachend de finish over. En als je goed traint en goed drinkt, behoor je tot die 34.067 die de streep veilig en gezond halen. Je bent mijn held! Kus, Linda

  10. Het was zondag idd flink afzien tijdens de damloop! Ik heb ook genoeg mensen langs de kant zien zitten/liggen en ambulances op het parcours gezien.Die 33 die genoemd worden zijn alleen de mensen die naar het ziekenhuis zijn gebracht! Volgens mij zijn er nog 10-tallen behandeld op de plak waar ze neergingen of op 1 van de vele EHBO posten!
    Zelf had ik ook al snel door dat ik geen snelle tijd ging lopen en heb besloten het tempo te laten zakken en vooral proberen de finish te halen. ‘Dit was de laatste keer’, was het eerste wat ik zei toen ik over de finish kwam, maar een uurtje later was ik daar alweer van terug gekomen!

  11. Thanx voor de Felicitaties….
    Vroeg me af of je mijn mailtje al gevonden had….
    Had hem naar je Liefschelle hotmail gestuurd….

    Groetjes van Ivonne

  12. Dit is inderdaad gekkenwerk. Zo veel personen in een loop, dat is niet te doen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: