Skip to content

Week 10

March 9, 2008

Na die ene woensdag in maart was ik even niet de persoon die ik normaal ben, verdrietig*mijn kleine mannetje*, ontstelt*hoe zit het hoofd in elkaar dat ie zomaar…*, kwaad*waarom nu weer in ons gezinnetje*, bang*hoe laat ik dit nu weer los*, er speelde van alles door mijn hoofd en dan ineens komt daar de dag dat we weer beide moeten werken…loslatenloslatenloslaten, moeilijk.

Vorige week woensdag dan eindelijk een afspraak in het umcg, een afspraak waar we eigenlijk niets mee opgeschoten zijn, ziekenhuizen vinden het prettig in etappes geld te verdienen en dus moet er weer een extra afspraak gemaakt worden om een eeg te laten maken…*zucht*. Nog steeds kijken we elke morgen eerst even bij Daan om de hoek…je weet maar nooit.

Ondertussen gaat het leven zijn gangetje wel weer, de shot in mijn arm heeft weer een paar dagen geholpen, helaas was het niet van lange duur, voorlopig toch maar even verstandig te werk gaan.

Ook ben ik weer lekker aan het sporten, elke dag een half uur op de spinningbike en sinds een 2 weken weer netjes zeker elke week 2 a 3 keer een rondje lopen.

Zaterdag j.l met een aantal sv veendammers meegedaan aan de friese wold marathon, in ons geval de 10km, heeerlijk gelopen door de Diever natuur, prachtig!

08032008005  08032008006_2 08032008001Ons groepje ‘samen uit, samen thuis!’ in 1:13:13*inclusief hogenood stop en rustige thee/cola/banaan/ontbijtkoek pauze((-;* volbrachten wij in rustig tempo de 10km, in mijn geval heeeerlijk! Het was de eerste 10 weer sinds januari, op naar Zandvoort!

Gisteren in midlaren een geocache gelopen, een prachtige wandeltocht van een kilometer of 7.5, deregen maakte hierbij niet uit, het einde liep bijna mis omdat ik de hint gemist had maar na het ontcijferen van de hint konden wij de cache met goed gevoel loggen.

Vorige week zondag*ook in de regen* ook nog 5 microcache’s gelopen in Veendam zelf, de verslaving begint weer mooie vormen aan te nemen(-; Op naar Frankrijk en Tsjechixc3xab!

A.s zaterdag een Steur neven/nichten dag in Huizen, als het net zo gezellig is als vorig jaar, voorspeld het een mooie avond te gaan worden(-:

Nu maar duimen dat mijn auto nu eindelijk na 2 weken eens klaar is…handig zo’n mannetje(-; Het spaart in ieder geval diesel uit(-:

Advertisements

From → Uncategorized

18 Comments
  1. ruth permalink

    oh michelle, wat een verschrikkelijk verhaal. laten we inderdaad hopen dat daan erover heen groeit. En wel fijn dat hij er zelf niks meer van weet. Dan is het voor hem iig niet traumatisch. Voor jou des te meer, dat snap ik best.

    Als je blijkbaar wel kunt zeggen wat voor soort epilepsie dit is (het soort waar ie over heen groeit) zijn er dan ook dingen aan te wijzen die zo’n aanval kunnen uitlokken? Dat je bijvoorbeeld voorzichtig moet zijn met bepaalde voedingsstoffen ofzo?

    Sterkte meissie. Ik voel erg met jullie mee.

  2. Isabelle permalink

    Jeetje , wat een afschuwelijk verhaal !
    Zoals je het schrijft , zie ik het zo voor me als in een film …..
    Je zal de beelden nog wel vaak langs zien komen denk ik , veel sterkte !

  3. Hoi Michelle, ik had lang niet op jullie blog gelezen, zag dat Linda isgestopt, jullie gezamenlijke blog ook, en zodoende kom ik hier terecht.

    Het loopt niet helemaal lekker bij jou zie ik. Wat zul je je kapotgeschrokken zijn! Is Daan weer opgeknapt? Ik hoop dat je zoiets niet weer mee hoeft te maken.

    Sterkte met je arm, ook. Loop je ondanks alles nog, of zit dat er even niet in?

  4. Wat een narigheid allemaal! Ik hoop voor jullie dat dit de eerste en de laatste keer was. sterkte ermee!

  5. Hey Michelle. Wat een naar verhaal zeg. Wat zal je blij zijn dat je hem hoorde, stel je voor dat je zo vast sliep dat je niets gehoord had. Nee, dat moet je je eigenlijk helemaal niet voorstellen… Tjee, wat zal je geschrokken zijn. Sterkte!

  6. Irene permalink

    Goed gedaan! Ondanks de paniek toch goed gehandeld. Wat zal je geschrokken zijn. Hopelijk zal hij hier niet te vaak last van gaan krijgen. Afschuwelijk voor hem maar voor jou ook zo ontzettend naar om te zien.

    Sterkte met je kleine vent.

  7. jeeee wat heftig. Ik lees het nu pas want vakantie maar owowow, wat zal je geschrokken zijn. Blegh! Nu weer alles rustig met het mannetje? Mijn broertje heeft het ook gehad in zijn kinderjaren en later kwam het alleen nog voor als hij (veel) alcohol dronk. Dat liet hij ook alles lopen, heel eng. Sterkte met Daan en hopen dat het niet meer voorkomt.

  8. Heel beangstigend. Je bent echt in paniek. Hopelijk blijft het hierbij.

  9. kan mij voorstellen dat je ontzettend schrikt zeg. Hopelijk is het 1malig, maar wel handig inderdaad om naar het zk te gaan. Dat als het gebuerd dat je weet wat je moet doen ed.

  10. goed gelopen. Inderdaad was het prachtig parcour.

    Groet Mo

  11. Leuk om je te zien !! Ga zeker vaker in Drenthe lopen want die natuur en dieren zijn prachtig.

  12. marian permalink

    hoi mic
    ik vond het ook erg leuk voor herhaling vatbaar. op naar zandvoort

  13. Ja, het was een prachtig parcours. De vorige keren heb ik blijkbaar niet goed om me heen gekeken bij het hunebed…. je kunt er bijna niet omheen…
    Jammer, dat ik je na de loop niet meer gezien heb.

  14. Petra permalink

    Kom je volgend jaar de 10 km van de PJGO-loop doen hier in de prachtige markeloose bossen?(ik kan zo bij de plaatselijke VVV aan de slag πŸ˜‰ Deze hebben we afgelopen zaterdag georganiseerd en aangezien ik zelf in de organisatie zat kon ik natuurlijk niet mee lopen πŸ˜‰ volgend jaar wil ik dat wel, want dan ben ik uit het bestuur.

    De onzekerheid rond Daan lijkt me inderdaad verschrikkelijk, heel begrijpelijk dat je je er nog zo onzeker over voelt! Hopelijk geven de onderzoeken wat duidelijkheid, maar eerst is het vooral geduld hebben.

    Liefs en hou je taai!

  15. Drenthe is en blijft een van de mooiste provincies, dat ben ik met Bjorn eens. Ik ga er dit jaar beslist weer eens lopen. Zo te lezen geniet je er met volle teugen van!

  16. Zeker die handige mannetjes en ga je naar Zandvoort om te hardlopen?.
    Dan zie ik je aldaar.
    Groet Rinus.

  17. kAN MIJ voorstellen dat je er veel gevoelns van over houdt. Loslaten is niet altijd makkelijk.

  18. Hoi Michelle,
    ik ben weer terug!! en weer aan de gang. Nog bedankt voor je reactie.
    Ik zag bij Patricia dat je in Zandvoort hebt gelopen. Had ik ook graag willen doen, maar 10km. is nu nog te veel voor mij, laat staan die 12 en dan met dat zwaar parkoers. Maar ik verwacht dat we elkaar dit jaar wel weer eens zullen zien.
    Overigens, ik ga met vakantie naar Groningen. Misschien vraag ik nog wel eens wat tips bij je op.
    Groetjes,
    Jim

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: