Skip to content

2018

December 30, 2018

Dit jaar was voor mij een overdenk jaar, waarom lopen dingen zoals ze lopen, waarom bezit de een meer liefde dan de ander en waarom bezit ik het wel en veel familie niet. Ik weet ook wel dat ik mijn nukken heb, dat ik de braafste niet altijd ben maar betrap me nooit op het geen liefde geven aan een ander, mits je hetzelfde altijd tegenwerkt, dan kan ik het ook.

Ben doormiddel van een cursus op het werk op zoek naar mezelf, waar ben ik mezelf kwijt geraakt, waar ben ik gestopt met positief door het leven te gaan, waar is mijn spontaniteits zin gebleven.

Het zit er nog wel degelijk maar de uitvoer is zwaarder geworden door mensen die mij terug duwen in het moraal.

Dit jaar was ook het jaar van de rare doch mooie vakanties. Bij Huez was het relax, mooi, ontroerend maar ook eenzaam ik miste vrienden om het mee te delen. John is de stille genieter, vind het mooi maar pas na trekken zegt hij dit. Ik ben een deler, wil praten en gezelligheid.

De 2e grote vakantie was Espanja, eerst bij mijn ouders langs op de camping, beleefdheid bezoekje, dit bleek maar weer toen we weggingen er kon geen fijne vakantie vanaf. Daarna naar Moniek en Lucas, een zeer warm onthaal, fijn. Volgende fijne onthaal was Jaap en Riek in Frankrijk, altijd een zeer welkom warm gevoel. Daarna een kapotte camper maar weer een zeer warm liefdevol ontvangst bij Renee in Mijas. De beste vriendin van mijn tante. Het hoeft niet maar ze doen het allemaal wel, liefde geven. Met uitzondering.

Daarna met een splinternieuwe camper bovenop de Mont Ventoux kunnen slapen, wat een magische ervaring, zoveeeeeeeeeeel sterren en de Melkweg met het oog waarneembaar. Bucketlist X

DSC_0582

Na de vakantie begon het werken weer, veel, want tja lange vakantie. En cursus, kruispuntfase, mooie mensen. Vooral de vraag, zit ik op mijn plek? Het antwoord blijft nog even schuldig.

Tussendoor nog even camperen met een gemaakte camper, hij doet het weer! Samen met Theo en Corinne op pad. Gezellig en met liefde.

Aan het einde van het jaar het bericht dat mijn vader het niet lang meer redt. Weer enorme vertwijfeling, denken aan goede momenten? Helaas maar bar weinig. Weet niet zo goed wat ik er gevoelsmatig mee moet. Te veel gebeurd.  Nu dus afwachten, hij overlijd dat is zeker maar wanneer en hoe lang nog? Een ding staat vast volgend jaar hebben we in ieder geval één begrafenis.

 

Goede voornemens voor volgend jaar, natuurlijk weer de kilostrijd, meer sporten, meer theater, meer vakantie, meer spontaniteit, meer tijd voor leuke dingen en nog meer liefde! En misschien opzoek naar een andere baan, één die beter bij mij past, één met meer spontaniteit, vrijheid, creativiteit en vooral liefde!

Op naar 2019!!

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: