Skip to content

2022

October 11, 2022

Al tijden ben ik met mezelf aan het vechten, wat moet ik met mijn leven, die eeuwige extreme vermoeidheid, een zeer neerbuigend gevoel van mijn werk, niet meer blij te krijgen en toch niet depressief, een nommmmm gevoel, is dit nu een burn out(er zijn mensen die veel minder hebben meegemaakt in hun leven die er maanden uit liggen) of de alles omvattende midlife. Aangezien ik niet met de meute mee ga, schaar ik dit onder de midlife. Het is er! Overgang en dan huppa rode snelle auto. Ik hou John nog wel even om me te weerhouden 3 snelle auto’s te kopen. De verstandige anker.

Ik bedacht dat het tijd werd om mijn leven om te gooien, op zijn kop te zetten, verandering…

Ik nam als eerste ontslag, er was weer gedoe, weer gezeik, daar was ik toch echt te oud voor geworden, over en uit! Nooit meer de wekker om kwart over 5, nooit meer geen goede morgen, nooit meer het slaafse gevoel, nooit meer extreem moe thuis komen, nooit meer ochtend OV, maar ook nooit meer gezellig met leuke lieve collega’s, lachen, huilen, roddelend de pauzes doorbrengen.

En tijd voor verandering werd het, Robin kreeg even daarna een ongeluk, mijn moeder overleed… even de plannen op on-hold of toch door met wat ik verzonnen had? Weer was er onzekerheid, weer wist ik het even niet meer, tranen kwamen er niet, te rationeel, te weinig emotie meer over, een intern trillend vermoeid lijf maar extern gewoon doorgaan… nog 4 diensten volgende week, dan is het eindelijk klaar. Dan nog een keer Spakenburg, Haarlem, Utrecht en Schiphol… Weg, even 14 dagen tot mezelf komen, op jacht naar de nieuwe toekomst!

Mijn vader werd 68, mijn moeder 72, zelf ben ik 48 en dus heb ik statistisch gemiddeld nog 22 jaar te gaan, ik ga voor veel meer! maar niet met de leven dat ik nu lijd. En de verstandige anker is ook om, we gaan op huizen jacht in Spanje! Het roer om! Spannend, inderdaad en niet alleen voor jullie maar net zo goed voor ons(-:

Dit schreef ik maanden geleden, we besloten verstandig te zijn en te wachten… Wachten totdat alles van mijn moeder geregeld zou zijn, huis leeg, huis verkocht enz… Alleen dit duurt maar en duurt maar, al 5 maanden staat het huis te koop, paar kijkers geweest. De huizenmarkt lijkt volledig ingestort. En dus staan onze plannen nog steeds op on-hold. Ben ik toch maar, niet vrijwillig maar uit schuldgevoel weer opzoek naar een baantje, ik moet iets bijdrage. Maar wel iets wat ik echt leuk vind, de eerste nieuwe uitdaging de welzijns medewerkster was niet voor mij weggelegd, snel weer mee gestopt. Ik wil graag met mensen praten en niet samen kwijlen, nog sneller wil ik dat alles afgerond is, zodra je in een verzorgingshuis komt wil je rennend terug in de tijd, LEVEN voordat de ellende de hoek om komt.

Advertisement

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: