Skip to content

Vertrek

Nog maar 1 dag thuis, want vrijdagochtend is de dag van vertrek. Op naar de bergen.

Samen met Rene Schipper(6x moet ie omhoog, yep moet, moet voor zijn vader en het gaat hem lukken, anders loop ik wel een hele berg met hem mee als Hermientje)vertrekken we in de camper, Tjebbe Joosten een medekanjer is vandaag al met zijn gezin vertrokken, een pracht beleving. Wat vond ik het fijn om dit festival der festivallen te delen met mijn kinderen, eerst mocht Robin en daarna Daan en beide waren onder de indruk, van de dag maar ook van de pracht omgeving. Maar vrijdagochtend begint het feest. Effe 1300 kilometer crossen(neen hoor, rustig aan) en maar hopen dat het weer meezit, al zou een blote voeten sneeuw foto wel weer het ultieme zijn. De kers op de appelmoes zeg maar.

Zoveel kanjers gaan richting Frankrijk en voor allemaal vooral een veilige reis, anders is het zo stil op de berg en dat willen we niet, reuring moet er zijn.

Vanuit Huez zal ik een update plaatsen, gewoon met al het moois, om jullie jaloers te maken of vooral enthousiast, want gekke dingen doen voor het goede doel geeft zo’n mooi gevoel, een gevoel van verbondenheid, een gevoel van gewoon doen.

Mochten jullie nog een euro over hebben van het vakantiegeld, denk aan mijn kanjers! of in september aan mij , dan ga ik lopend  de Stelvio op voor Barcode for life! Want we willen allemaal wel dat kanker een woord uit het verleden is!

Advertisements

Alpen Schoonheid

Vele jaren hoorde ik de Alpe d’HuZes verhalen op radio 2 en steeds weer kreeg ik een brok in mijn keel en het gevoel van, ik wil meedoen! In 2013 kwam ik in contact met iemand van team Alpenkanjers, ze hadden nog wel een plekje als ik wilde… Ik wilde! Dus begin juni 2013 ging ik met John richting Frankrijk, we kwamen er zeer regelmatig maar nooit in de bergen, ik werd gegrepen door de schoonheid, wat een unieke prachtige omgeving, zo nietig zo klein tussen al die machtige natuur verschijnselen in vorm van bergen en watervallen. Fietsen om kanker de wereld uit te helpen, de grote mensen droom. Het werd een groot feest, zwaar maar één groot feest, een ervaring voor het leven. 2014 ging ik weer maar om te supporteren, om zonder druk te genieten. Een zonnige topweek met mijn broertje en Robin.

2015 maakten we een team, met veel ruis op de lijn werd het een HeidiLiebt team, een prachtig topteam, met mooie mensen en vele verhalen uit de Veendam omgeving. De week werd nog mooier en de dag nog specialer. Ondertussen was de Alpe d’HuZes verslaving ontstaan. Wat een machtige dagen elke keer weer, die magistrale omgeving, de liefde in het dorp en de dorpen erom heen, iedereen herkent elkaar maar kent elkaar niet, die ene lach is ook jou lach die ene traan mag je meelaten.

2016 ging ik niet…. Wat een drama, de tranen vloeide rijkelijk. Ik wilde zo graag.

2017 was aangebroken, ik hoorde dat er een paar bekende gingen meedoen, zelf had ik al besloten niet meer voor HuZes te wandelen of fietsen maar dit jaar mezelf te verbinden aan de StelvioForLife, maar ow wat wilde ik wel graag weer supporteren. Ik gaf een paar keer een hint en opeens was daar John…. Zullen we het gewoon doen?! Ik hoefde niet na te denken, jaaaaaaaaaaaah!

Dus 25 mei vertrekken we naar HuZes om te genieten om aan te moedigen om zelf een keer te wandelen om te genieten met vrienden, vrienden die in 2015 gemaakt zijn, vrienden die eerder ontstaan zijn. Camper aan camper en genieten! Schreeuwen en genieten! Lachen en genieten! Huilen en Genieten! Mensen wat heb ik er zin in, nog maar 15 dagen te gaan….

Verleden

 

Wat leuk om nog even in wordpress te neuzen zoveel leuks uit mijn verleden… Even een klein kijkje….

 

 

 

 

Waarom?

heartbreakers_100g

Waarom doe ik dit, waarom ga ik maandags consuminderen en meer sporten en eet ik dinsdag een halve zak heartbreakers leeg, gewoon omdat hij er lag, omdat ik me verveelde, omdat hij me riep,  omdat tja Waarom omdat?

Ik begrijp soms heel weinig van mezelf, wil slanker zijn, wil gezonder zijn maar ben destructief naar mezelf. De prachtige oranje worteltjes lachen me toe en toch… de heartbreakers. Nu heb ik de andere helft nog over, nu maar hopen dat iemand anders hem opeet anders denk ik morgen weer…niet doen , niet doen niet doen….oooo wat lekker zijn ze toch(-:

Ik ga mezelf gewoon verantwoorden op deze schrijf pagina, vertellen wat ik zoal doe om te proberen wat kilo’s te verliezen zodat ik straks iets slanker de berg op kan, minder ballast hoef mee te zeulen op de weg naar boven, maar ook ik weet dat je ook met veel kilo’s en een top karakter best boven komt. De tijd zal het uitwijzen of op karakter of toch op minder kilo’s … ik ga even de zak heartbreakers afbreken door een stukje te fietsen en wat buikspier oefeningen…

 

Uitdaging

Wat er gebeurd is in dit afgelopen jaar? Eigenlijk niet zoveel rond mijn persoontje(maar zoveel er om heen), wat vakantie hier en daar en tussentijds werken en genieten van het leven. Bij nader inzien vind ik dit toch eigenlijk best saai en dus besloot ik in augustus weer een uitdaging aan te gaan voor het verse jaar 2017. Alpe d’Huzes had ik aan mij voorbij laten gaan in 16 en toch was ik rond die dagen volledig niet op mijn gemak, waarom had ik dat gedaan, te commercieel maar vooral ook de ellende die het elk jaar gaf om het sponsor bedrag bij elkaar te harken, ik heb geen extreem rijke mensen in mijn omgeving, ik ken geen grote bedrijven die wel wat willen doneren en dus besloot ik de makkelijke weg te zoeken…niet mee te doen. Zo dom! Zeker gezien het feit dat er gewoon geld moet komen om kanker nog beter te onderzoeken en zeker gezien het feit dat dit jaar weer een aantal bekende van mij geveld werden door deze ellendige DNA fout.

En dus besloot ik iets verder te zoeken dan Alpe d’HuZes, ook omdat ik de laatste jaren best een aantal keren teleurgesteld was door de werkwijze in en rond het dorp.

Ik kwam uit bij de Stelvio For Life, hierbij beklim je ook een berg de stelvio en haal je ook geld op maar dan specifiek gericht op DNA onderzoek bij kanker, barcode for life, medicijnen gericht op de individuele kanker patiënt en zijn/haar DNA. Dat was het! Dat wilde ik doen aangezien de lieve mensen die dit jaar geveld zijn door de DNA foutjes zoveel meer nodig hebben dan alleen de reguliere kanker behandel methode.

En dus was mijn uitdaging voor 2017 weer gezet, alleen moet je er natuurlijk weer veel voor doen qua sporten en conditie opbouwen, zo moeilijk, elke keer weer is het begin heel makkelijk alleen het volhouden zo moeilijk. Vooral omdat ik het alleen moet doen en mijn prestaties vooral lopen of fietsen op karakter, op de dag dat het moet. Maar dit jaar moet het anders van mezelf, kom op zeg doe normaal zou de politiek zeggen. Pak die fiets en ga kilometers maken. De afgelopen weken is het gelukt maar och och regen regen regen maakt dat ik er niet gelukkiger van word, van mij mag het best winter blijven maar mag de regen wegblijven.

Dit jaar willen we ook weer optimaal van de camper gaan genieten en dus zijn de vakanties al gepland, Nederland, Tsjechie of Zweden en Italie en tussendoor de weekendjes binnen of buitenland. Alleen zat me nog een ding dwars… die Alpe d’HuZes, ik kan het niet afsluiten, zo’n mooie omgeving zo’n mooi evenement, zoveel saamhorigheid. En toen ik hoorde dat er bekende van mij toch weer mee gingen doen heb ik een traan gelaten, de vakanties waren namelijk al gepland. Tot het moment dat John zei…En de Alpen? Shit die klote alpen, ik voel me er heerlijk tussen. Maaaaaaaaaaaaar we hebben al zoveel vakantie’s gepland, ze zien me aankomen… En? Waarom niet, we gaan het gewoon doen! Oke eerst vragen op het werk dan pas blij zijn. En zo geschiedde het dat ik om 5 over 7 een getekend briefje mee kreeg van mijn teamleidster! Ook dit jaar gaan we naar Huez! Wat kan een mens blij zijn! De camper krijgt het druk, klimmen, harken, klimmen en ook ik heb een trainings weekend voor de boeg als voorbereiding op Stelvio for life!

Wil u dat de DNA kankercellen ook een voor een vernietigd worden… Doneer! En ik ga mijn knallende best weer doen om een berg te beklimmen, 2 zelfs… want de Alpe Huez laten we natuurlijk niet aan ons voorbij gaan!

http://www.stelvioforlife.nl/deelnemers/445/

Jaar later

We zijn ook weer een jaar later, het is toch wat, steeds als ik dacht hé laat ik eens een blogje plaatsen wist ik mijn ww niet meer en ik probeerde vanalles maar met geen mogelijkheid kon ik via de pc mijn ww veranderen. Nu had ik op mijn vorige telefoon al eens een ww veranderd, yep het is een terugkerend fenomeen, maar op mijn nieuwe telefoon stond het wordpress programma nog niet, dussss downloaden maar… En kijk eens aan binnen een paar minuten kon ik mijn ww aanpassen, hij doet het weer en yep ik heb het ww nu ergens opgeschreven want ja of het nu ouderdom of een gebrek aan geheugenruimte is, steeds was hij weer verdwenen dus nu maar noteren. Mocht er een inbreker langskomen die dan denkt he ik kan blogjes plaatsen op haar site…. Veel plezier!

Dit is even een test stukje… mocht u mij hierna niet meer terug zien, tot over een jaar! Dan weet ik vast mijn ww weer die ik dan net blijkbaar verkeerd heb opgeschreven.

Mr Migraine VS Mvr Mirena

De laatste tijd raas ik mezelf regelmatig voorbij, ik merk bij volle werk weken dat ik toch echt ouder begin te worden, alles doet me dan pijn, moet zeker een volle dag bijkomen om te kunnen genieten van de rust die de dag daarop dan mag volgen, als er tenminste een dag erop is. Deze week was ook weer hectische dus was ik heel blij dat we het hele weekend niets gepland hadden… Pats Boem…dacht meneer migraine, die rust ga ik even om zeep helpen… En daar lag ik weer uitgeteld op bed. Dit was niet de bedoeling! Zeker niet na een ziekenhuis bezoek in januari omtrent meneer migraine. Ik ga even dieper op de materie in. begin november was ik ook al in het ziekenhuis na een jarenlang menestrueel drama, vrouwen ellende. Op het moment supreme werd besloten dat ik aan de spiraal ging, sinds mijn 26e geen anticonceptie  meer hoeven gebruiken door sterelisatie , wat een luxe, maar nu zou het waarschijnlijk uitkomst bieden in rooie tijden. En toen ik dus in januari bij een arts was voor mijn migraine, stelde deze voor nog even te wachten met helende middelen want waarschijnlijk zou mvr mirena dit ook voor me oplossen. En wel heel snel aangezien mvr mirena al een tijdje bij me ingetrokken was. Maar nu half februari, na alweer 2 bezoeken van meneer migraine ben ik er klaar mee. Morgen is de huisarts de eerste die ik bel. Kom maar op met het serieuze behandel plan.  Ik ben klaar met weer een verprutst weekend!

MVVX5149