Skip to content

Verleden

 

Wat leuk om nog even in wordpress te neuzen zoveel leuks uit mijn verleden… Even een klein kijkje….

 

 

 

 

Advertisements

Waarom?

heartbreakers_100g

Waarom doe ik dit, waarom ga ik maandags consuminderen en meer sporten en eet ik dinsdag een halve zak heartbreakers leeg, gewoon omdat hij er lag, omdat ik me verveelde, omdat hij me riep,  omdat tja Waarom omdat?

Ik begrijp soms heel weinig van mezelf, wil slanker zijn, wil gezonder zijn maar ben destructief naar mezelf. De prachtige oranje worteltjes lachen me toe en toch… de heartbreakers. Nu heb ik de andere helft nog over, nu maar hopen dat iemand anders hem opeet anders denk ik morgen weer…niet doen , niet doen niet doen….oooo wat lekker zijn ze toch(-:

Ik ga mezelf gewoon verantwoorden op deze schrijf pagina, vertellen wat ik zoal doe om te proberen wat kilo’s te verliezen zodat ik straks iets slanker de berg op kan, minder ballast hoef mee te zeulen op de weg naar boven, maar ook ik weet dat je ook met veel kilo’s en een top karakter best boven komt. De tijd zal het uitwijzen of op karakter of toch op minder kilo’s … ik ga even de zak heartbreakers afbreken door een stukje te fietsen en wat buikspier oefeningen…

 

Uitdaging

Wat er gebeurd is in dit afgelopen jaar? Eigenlijk niet zoveel rond mijn persoontje(maar zoveel er om heen), wat vakantie hier en daar en tussentijds werken en genieten van het leven. Bij nader inzien vind ik dit toch eigenlijk best saai en dus besloot ik in augustus weer een uitdaging aan te gaan voor het verse jaar 2017. Alpe d’Huzes had ik aan mij voorbij laten gaan in 16 en toch was ik rond die dagen volledig niet op mijn gemak, waarom had ik dat gedaan, te commercieel maar vooral ook de ellende die het elk jaar gaf om het sponsor bedrag bij elkaar te harken, ik heb geen extreem rijke mensen in mijn omgeving, ik ken geen grote bedrijven die wel wat willen doneren en dus besloot ik de makkelijke weg te zoeken…niet mee te doen. Zo dom! Zeker gezien het feit dat er gewoon geld moet komen om kanker nog beter te onderzoeken en zeker gezien het feit dat dit jaar weer een aantal bekende van mij geveld werden door deze ellendige DNA fout.

En dus besloot ik iets verder te zoeken dan Alpe d’HuZes, ook omdat ik de laatste jaren best een aantal keren teleurgesteld was door de werkwijze in en rond het dorp.

Ik kwam uit bij de Stelvio For Life, hierbij beklim je ook een berg de stelvio en haal je ook geld op maar dan specifiek gericht op DNA onderzoek bij kanker, barcode for life, medicijnen gericht op de individuele kanker patiënt en zijn/haar DNA. Dat was het! Dat wilde ik doen aangezien de lieve mensen die dit jaar geveld zijn door de DNA foutjes zoveel meer nodig hebben dan alleen de reguliere kanker behandel methode.

En dus was mijn uitdaging voor 2017 weer gezet, alleen moet je er natuurlijk weer veel voor doen qua sporten en conditie opbouwen, zo moeilijk, elke keer weer is het begin heel makkelijk alleen het volhouden zo moeilijk. Vooral omdat ik het alleen moet doen en mijn prestaties vooral lopen of fietsen op karakter, op de dag dat het moet. Maar dit jaar moet het anders van mezelf, kom op zeg doe normaal zou de politiek zeggen. Pak die fiets en ga kilometers maken. De afgelopen weken is het gelukt maar och och regen regen regen maakt dat ik er niet gelukkiger van word, van mij mag het best winter blijven maar mag de regen wegblijven.

Dit jaar willen we ook weer optimaal van de camper gaan genieten en dus zijn de vakanties al gepland, Nederland, Tsjechie of Zweden en Italie en tussendoor de weekendjes binnen of buitenland. Alleen zat me nog een ding dwars… die Alpe d’HuZes, ik kan het niet afsluiten, zo’n mooie omgeving zo’n mooi evenement, zoveel saamhorigheid. En toen ik hoorde dat er bekende van mij toch weer mee gingen doen heb ik een traan gelaten, de vakanties waren namelijk al gepland. Tot het moment dat John zei…En de Alpen? Shit die klote alpen, ik voel me er heerlijk tussen. Maaaaaaaaaaaaar we hebben al zoveel vakantie’s gepland, ze zien me aankomen… En? Waarom niet, we gaan het gewoon doen! Oke eerst vragen op het werk dan pas blij zijn. En zo geschiedde het dat ik om 5 over 7 een getekend briefje mee kreeg van mijn teamleidster! Ook dit jaar gaan we naar Huez! Wat kan een mens blij zijn! De camper krijgt het druk, klimmen, harken, klimmen en ook ik heb een trainings weekend voor de boeg als voorbereiding op Stelvio for life!

Wil u dat de DNA kankercellen ook een voor een vernietigd worden… Doneer! En ik ga mijn knallende best weer doen om een berg te beklimmen, 2 zelfs… want de Alpe Huez laten we natuurlijk niet aan ons voorbij gaan!

http://www.stelvioforlife.nl/deelnemers/445/

Jaar later

We zijn ook weer een jaar later, het is toch wat, steeds als ik dacht hé laat ik eens een blogje plaatsen wist ik mijn ww niet meer en ik probeerde vanalles maar met geen mogelijkheid kon ik via de pc mijn ww veranderen. Nu had ik op mijn vorige telefoon al eens een ww veranderd, yep het is een terugkerend fenomeen, maar op mijn nieuwe telefoon stond het wordpress programma nog niet, dussss downloaden maar… En kijk eens aan binnen een paar minuten kon ik mijn ww aanpassen, hij doet het weer en yep ik heb het ww nu ergens opgeschreven want ja of het nu ouderdom of een gebrek aan geheugenruimte is, steeds was hij weer verdwenen dus nu maar noteren. Mocht er een inbreker langskomen die dan denkt he ik kan blogjes plaatsen op haar site…. Veel plezier!

Dit is even een test stukje… mocht u mij hierna niet meer terug zien, tot over een jaar! Dan weet ik vast mijn ww weer die ik dan net blijkbaar verkeerd heb opgeschreven.

Mr Migraine VS Mvr Mirena

De laatste tijd raas ik mezelf regelmatig voorbij, ik merk bij volle werk weken dat ik toch echt ouder begin te worden, alles doet me dan pijn, moet zeker een volle dag bijkomen om te kunnen genieten van de rust die de dag daarop dan mag volgen, als er tenminste een dag erop is. Deze week was ook weer hectische dus was ik heel blij dat we het hele weekend niets gepland hadden… Pats Boem…dacht meneer migraine, die rust ga ik even om zeep helpen… En daar lag ik weer uitgeteld op bed. Dit was niet de bedoeling! Zeker niet na een ziekenhuis bezoek in januari omtrent meneer migraine. Ik ga even dieper op de materie in. begin november was ik ook al in het ziekenhuis na een jarenlang menestrueel drama, vrouwen ellende. Op het moment supreme werd besloten dat ik aan de spiraal ging, sinds mijn 26e geen anticonceptie  meer hoeven gebruiken door sterelisatie , wat een luxe, maar nu zou het waarschijnlijk uitkomst bieden in rooie tijden. En toen ik dus in januari bij een arts was voor mijn migraine, stelde deze voor nog even te wachten met helende middelen want waarschijnlijk zou mvr mirena dit ook voor me oplossen. En wel heel snel aangezien mvr mirena al een tijdje bij me ingetrokken was. Maar nu half februari, na alweer 2 bezoeken van meneer migraine ben ik er klaar mee. Morgen is de huisarts de eerste die ik bel. Kom maar op met het serieuze behandel plan.  Ik ben klaar met weer een verprutst weekend!

MVVX5149

Depri

Ik heb soms van die weken, van die weken dat je de duivel in jezelf steeds weer terug vind.

Elke beweging die je maakt is te veel, te moe. Geestelijk en lichamelijk. Alsof je in de tijd blijft steken en maar niet kan opstarten.

Yep, ik heb het regelmatig, de werk omgeving zal er weinig van merken, thuis iets meer, ineens mis ik dan weer Het leven, het leven van theater bezoeken, gezellig lachen, uitgaan, jezelf gewoon kapot sporten en daar intens van genieten, vrienden die er waren, de bomen die van kleur veranderen, dat ene waar je jezelf helemaal in kunt laten gaan. Ineens is het weg.

Maar zo snel als het wegging, kwam het deze week ineens weer terug… Vanuit het niets kon ik weer genieten.

Gewoon enthousiasme voelen, een bos mega lelies, een oude elpee, zelfs het hoofd werd er weer helder van, gewoon weer kunnen nadenken zonder dat er mist voor hangt, dansen, zingen, gek doen, de kleuren zien veranderen, kippies zien springen… Alsof het voorjaar is geworden, alleen dan in de herfst.

Misschien moest ik ongemerkt wel door een Acda en de Munnik rouw proces, klinkt een beetje vreemd, maar veel van het bovenstaande hing toch echt samen met de heren. De laatste dagen denk ik er zelfs aan om mijn wall of unieke alliantie foto’s te verplaatsen naar een algemenere plek in huis. Daar waar de herinneringen hangen.

Normaal moet de vorst er even overheen maar in mijn geval moest de zomer hitte het uitzweten.

Kijken hoe lang het duurt voor de volgende periode weer aanbreekt… Maar voor nu… Geluk!

DSC_5827

Vakantie

Voor sommige mensen is het einde van het jaar een terug blik op alles wat was. Ik vind het begin van de vakantie wel een terugblik waard.

17 juli 2014 reden we terug van Tsjechie naar huis, een vakantie waar naar huis gaan een feest was. Onderweg naar huis kregen we steeds meer mee van het treurige MH17 nieuws, we hadden letterlijk onder ze gereden toen ze nog vlogen… Het leven bestond de weken erna alleen uit treurig vliegtuig nieuws. Ook het werk werd weer hervat. Nog steeds erg blij met mijn werk en de bijbehorende collega’s. In augustus was daar de allerlaatste Acda en de Munnik in het Vondelpark. Eind augustus deden de heren van het goede leven er nog een schepje bovenop door uitsmijter te gaan worden op de uitmarkt. in een woord fantastisch. Op te terug weg naar huis ‘s nachts ging het een stuk minder voorspoedig, ik viel in slaap onder het rijden…Na een pirouetje, werden we tot stilstand gebracht door een paal. Gelukkig hadden we niets. Maar de 2 paaldeuken bleven ons herinneren aan de nacht, in mijn geval bleef het lang hangen. Vooral omdat Robin en Daan alleen thuis waren en stel nu dat?!… Gelukkig werd het weggevaagd door leuke Alpe d’HuZes dingen, en snel daarna begon de laatste Acda en de Munnik tour door Nederland. Ruzie in de fam. maakte weer een einde aan de gezelligheid maar aan de andere kant kwam daar weer leuke familie voor terug. Het einde van het jaar vierden we met vrienden in Amsterdam. Een nieuw begin. helaas begon dit weer met ellende rond de Alpe d’huZes, onze teamkaptein bleek niet de man te zijn die we dachten, liegen, valsheid in geschriften… Maar we mochten verder onder onze sponsor Heidi Liebt. Ik was ondertussen begonnen aan mijn voedings/diëtiek cursus van mijn werkgever.  In Februari vierden we carnaval in Alphen. In maart waren daar toch echt de laatste Acda en de Munnik voorstellingen. Waarvan de een na laatste toch echt in het water viel. Robin besloot een paar dagen daarvoor met zijn dronken hoofd een stoeprand te bumpen met een paar dagen ziekenhuis tot gevolg. Gelukkig kon ik de laatste wel. En John kon op dat moment onze nieuwe camper ophalen. Ik genoot in Amsterdam, zag vele vrienden en de heren van het goede leven voor het laatst samen in carré. Samen*John* vierde we ons 22jarig huwelijk in Duitsland. Ik bereidde me voor op de Alpen. Had er ook grote behoefte aan, effe met mijn hoofd in de echte wolken tussen de bergen. Ik haalde mijn voedings/diëtiek dilpoma. Het werd een topweek met een gouden randje in de Alpen. Iets meer dan 13000 euro bij elkaar gebracht door ons topteam. En zoveel lieve mensen leren kennen. Het overlijden van Daphne kort na Huez was een mokerslag en ook weer een eye opener dat er geleefd moet worden. Het leven kan soms zo kort en oneerlijk zijn.

En nu breekt de volgende vakantie aan, met zijn 4e! naar Kroatië. Spannend, nieuw land voor ons, met de camper op pad. 3 weken niets moeten, alles mag.